Bakker Jolink geeft het stokje door

Door Hans Zwijnenberg

“Ik hoop dat de gunfactor die wij in Wijhe altijd gehad hebben ook Mark van der Most ten deel valt” sluit Gerda Jolink het interview af dat ik met haar en haar man Johan heb gehad. Aanleiding is de overname per 1 oktober van Bakkerij Jolink door Bakkerij Van der Most. Daarmee sluit Johan ook zijn 50-jarige carrière als bakker af die hij begon op zijn 17de. Eerst werkte hij meer dan 10 jaar bij bakker Beumer in Ittersum voordat hij in 1990 samen met Gerda het avontuur aanging in Wijhe. Bakker Huis in ’t Veld stopte ermee en zocht een opvolger. Johan was zich in die periode al aan het oriënteren om als zelfstandig bakker verder te gaan, toen zich die kans in Wijhe voordeed. Om nu, na zesendertig jaar hetzelfde proces te ondergaan, maar nu vanaf de andere kant.

“Dat ging er toen wel heel anders aan toe dan tegenwoordig” lacht Johan. Toen kregen ze twee dagen de tijd om te beslissen. Op maandag gingen ze kijken, op woensdag moesten ze beslissen. Superspannend vond Gerda het: “Ik heb in die twee dagen heel wat afgewandeld met mijn vader. Wat te doen? Ik wilde weten wat hij ervan vond.” Het staat nog in hun geheugen gegrift, die zesde juni in 1990. “Het was op een woensdag dat we tekenden. De opbrengst van die dag was nog voor bakker Huis in ’t Veld. Diezelfde avond al stond ik tussen de andere bakkers. Het voelde wel raar dat ik daar opeens de baas van was.” Hij kon er goed mee omgaan: “Zodra je je als baas gaat gedragen, zeker in een kleine groep, is het snel met je gebeurd.”

Ze leerden elkaar kennen in de Leeren Lampe, dé discotheek voor uitgaand Raalte en verre omstreken. Johan had zijn bakkersopleiding al achter de rug en werkte bij Bakker Beumer in Ittersum. Hij woonde nog bij zijn ouders op de boerderij in Heino. Ook Gerda woonde nog bij haar ouders in Raalte. Op eigen benen staand, verloochenden zij hun komaf niet. Misschien dat ze daarom wel een begrip zijn geworden in Wijhe. Omdat ze uit de buurt kwamen, dat ze de mensen begrepen, de verenigingen begrepen die een beroep op hen deden. De oliebollenacties van carnavalsvereniging Boerhaar, de krentenbollen voor de Vrouwenverenigingen in Wijhe. Met een glimlach om zijn mond vertelt Johan: “Ook altijd mooi was dat de kinderen van de Josephschool één keer per jaar voor Palmpasen met meester Herman langs kwamen voor broodhaantjes. Zagen ze hoe van een stukje deeg een haantje werd gemaakt. Wonderlijk vonden die kinderen dat.” Dat soort dingen bepalen wel de binding met het dorp, zeggen ze allebei.

2022 werd een donker jaar. Rusland begon de oorlog in Oekraïne en als gevolg daarvan schoot de gasprijs omhoog en de graanprijs bereikte ongeëvenaarde hoogtes. De verdiensten kwamen onder druk te staan. Kwam nog bij dat de gezondheid van Johan dat jaar een flinke douw had gekregen. Gaan we door, vroegen ze zich af? Dochter Ruth twijfelde, want in je eentje een bakkerij voortzetten is best lastig. Per slot bestaat een ambachtelijke bakkerij eigenlijk uit twee bedrijven: een bakkerij en een winkel. De een ’s nachts, de ander overdag. Dat gegeven, het behouden van de ambachtelijkheid, plus het feit dat banken tegenwoordig niet erg scheutig zijn, maakte het zoeken naar een overnamekandidaat een behoorlijke opgave en was dus veel ingewikkelder dan pakweg 35 jaar geleden.

In Mark van der Most – ook een ambachtelijk bakker uit Lemelerveld – hebben ze voor Wijhe een opvolger gevonden. Het winkelpersoneel in Wijhe blijft hetzelfde, ook Ruth blijft u met veel plezier bedienen, maar de winkel in Olst – waar Jolink ongeveer tien jaar heeft gezeten - gaat helaas sluiten. 

Nu de handtekeningen zijn gezet eindigt een halve eeuw vakmanschap, de sleuteloverdracht vindt eind september plaats en per 1 oktober koopt u uw brood bij Van der Most.