Stem en stilte
Ik woonde in Utrecht toen de snelweg A27 dwars door historisch landgoed Amelisweerd werd aangelegd. Protesten en boombezettingen begin jaren ’80 hadden niet geholpen. Talloze monumentale bomen legden het loodje en het wandel- en recreatiegebied van vele Utrechtenaren werd geamputeerd. Zoals dat gaat met nieuwe snelwegen, is de A27-bak al snel weer te smal. Verbreding was nodig. Dezelfde actievoerders uit de jaren ’80 bleven zich roeren. Als ik in Utrecht ben, ga ik graag wandelen op landgoed Amelisweerd. Ik ben blij dat in het nieuwe regeerakkoord is vastgelegd dat de verbreding niet doorgaat. De bestaande rijstroken worden iets smaller en er komt een maximum snelheid van 80 km/u. Probleem opgelost.
Waarom schrijf je nou in een krant, die in Salland verschijnt, over een snelweg in Utrecht, zult u zich afvragen. Nou, omdat wij er hier wel mee te maken hebben. Indirect tenminste. En we gaan de gevolgen wel degelijk merken. Hoe zit dat?
Ik denk dat het bij de onderhandelingen over het regeerakkoord zó is gegaan: ‘Oké, jullie geen verbreding van de A27, dan willen wij dat vliegveld Lelystad opengaat voor vakantievluchten.’ Aldus met handjeklap afgesproken. Tussen welke partijen kunt u raden. Je kunt denken: goed nieuws voor ons hier. Dan kunnen we naar de Middellandse Zee-landen vliegen vanaf een kleiner vliegveld en nog lekker dichtbij ook. Scheelt veel tijd. Tsja, die ene (paar?) keer dat je vliegt per jaar heb je er misschien gemak van. Maar bedenk wel het volgende.
Toen de plannen voor vliegveld Lelystad ontstonden was er sprake van nieuwe laagvliegroutes. Nodig i.v.m. verdeling van militaire en burgervliegtuigen in het luchtruim. Vliegtuigen van en naar Lelystad moeten laag vliegen. Over Flevoland, de Veluwe en over West Overijssel. Dat betekent veel meer kabaal in de lucht.
Dus, vakantievluchtgebruikers uit Salland: Je hebt één of twee keer per jaar het gemak van een vliegveld vlakbij. De andere 361 dagen heb je last van lawaai.
Ik herinner me dat actievoerders tijdens de discussie over laagvliegroutes vanuit Lelystad aantoonden, dat er grote fouten waren gemaakt bij de berekening van geluidhoeveelheden. Hoe staat het daarmee eigenlijk? Het was zo lang stil rond Lelystad, dat alle actieplannen nog in de la liggen. Die moeten weer afgestoft. Er is weer lawaai nodig. Niet van vliegtuigen. Maar van onze stem.
Gemeenten kunnen natuurlijk ook gezamenlijk optrekken tegen het nieuwe lawaaigevaar. U kunt eigenlijk uw stem dubbel gebruiken. Letterlijk door die te laten horen. En figuurlijk door uw stem te laten gelden: Bij de gemeenteraadsverkiezingen op 18 maart a.s. Dus, schreeuw om stilte. En stem op stilte.