Niet waar…
Elke keer dat ik hem hoor, raakt mij diep een zin in een lied van Frank Boeien: “Zeg me dat het niet zo is…” Willen dat iets niet zo is, het zou wat zijn als we dat ook echt waar konden laten zijn.
‘Zeg me dat het niet zo is…’ en dan ergens opnieuw aan kunnen beginnen, omdat blijkt dat een andere benadering beter was geweest.
‘Zeg me dat het niet zo is…’, alsof ik een gebeurtenis ongedaan kan maken omdat ik er niet lang genoeg over heb nagedacht voordat ik iets deed.
‘Zeg me dat het niet zo is…’, om niet achteraf mij te moeten verontschuldigen voor iets dat ik deed, of wat iemand deed in een ver verleden.
‘Zeg me dat het niet zo is…’, dat het meeste in Gaza nog overeind staat.
‘Zeg me dat het niet zo is…’, dat Darfur een provincie is waar mensen met elkaar kunnen opschieten.
‘Zeg me dat het niet zo is…’, dat alle Oekraïeners gewoon thuis de draad weer kunnen oppakken.
‘Zeg me dat het niet zo is…’, dat…
Wat wil ik graag leiders hebben, zowel in de wereld als in mijn gemeente, die het belang van de hele bevolking stellen boven het kinderachtig najagen van alleen het eigen belang of het partijbelang. Helaas moet ik het voorlopig stellen met het wensdenken van ‘Zeg me dat het niet zo is…, dat het niet waar is…’