Wie stemt mag klagen.
Ik doe het uit nieuwsgierigheid. Benieuwd of mijn voorgenomen stemkeuze overeenkomt met de uitkomst van de stemwijzer gemeenteraadsverkiezingen Olst-Wijhe. Bij vijfentwintig stellingen moet ik /eens/oneens/geen van beide/ aanklikken. De uitkomst verbaast me. Alle vier partijen scoren ongeveer even hoog bij mij. Het betekent dat ik het met elke partij zo’n beetje evenveel eens ben.
Ben ik dan een windvaan? Nou nee. Het betekent dat ik het met enkele standpunten van de ene partij eens ben en op andere onderwerpen weer met een andere. De score is dus een gemiddelde. Uiteraard zijn er onderwerpen waarbij er juist wel verschillen zijn. Ook die informatie vind je in de stemwijzer. Welke partij je kiest hangt dan ook af van wat jij het meest belangrijk vindt.
In de Volkskrant van afgelopen donderdag staat een reportage over vertrouwen in politici. Uit onderzoek van het Sociaal Cultureel Planbureau blijkt dat burgers meer vertrouwen hebben in lokale politici dan in de landelijke. Olst-Wijhe wordt als positief voorbeeld met name genoemd. Het Haagse gedoe met gekissebis over randzaken speelt hier vrijwel niet. Het beleid om met kernwethouders en ‘kerncontactfunctionarissen’ de band met de twaalf kernen en buurtschappen te versterken, wordt geprezen.
Natuurlijk zullen sommige inwoners van deze gemeente hierop zeggen: ‘Nou ik heb genoeg voorbeelden waaruit het tegendeel blijkt.’ Dat zal kunnen. Niet alles lukt zoals ooit voorgenomen. De gemeente heeft financieel maar beperkt speelruimte en veel beleidsuitvoering is door het Rijk over de schutting van de gemeenten gekieperd. Met de boodschap: ‘Jullie staan dicht bij de burgers. Je krijgt wél minder budget. Zoek het maar uit.’ Een voorbeeld daarvan is Jeugdzorg. Grote en groeiende problemen en te weinig geld voor goede oplossingen.
Maakt het dan niet uit waarop je gaat stemmen? Jazeker wel. Want naast keuzes over inhoud speelt zeker op lokaal niveau ook mee: Wie vertrouw ik, wie spreekt me aan. Soms zelfs: Wie gun ik het. Welke persoon gaat, naar mijn idee, het beste om met de belangen van ……. Ja vul nu zelf maar in: Woningbouw, natuur en milieu, landbouw, sociale uitkeringen, jeugdbeleid, sport, armoedebeleid, zorg, cultuur, onderwijs, mijn eigen belang, lokale economie, mobiliteit, etc. Toch eigenlijk best veel waarover de gemeente iets te vertellen heeft!
In het Volkskrantartikel wordt een inwoner opgevoerd die zegt: “Ik stem nooit.” Zijn goed recht. Hij voegt daar ware woorden aan toe: “Maar dan mag ik ook niet klagen over het beleid.”
Klaag jij wél over de gemeente? Dan roept deze inwoner jou eigenlijk op om te gaan stemmen.
En alle anderen, ga ook stemmen. Om het gemeentebeleid een beetje in de richting te duwen van jouw ideale gemeente. Kies iemand die je jouw stem toevertrouwt. Als je dat doet, krijg je het legitieme recht om de komende vier jaar óók te gaan klagen.
Ik stemde vier jaar geleden. Afgelopen jaren diende ik twee keer een klacht in. Over zaken die naar mijn idee niet in orde waren. Allebei in korte tijd opgelost. Ik ga dan ook zeker weer stemmen.