Diamanten huwelijk voor echtpaar Kinds
Herman Kinds zit op zijn praatstoel. De bijna 91-jarige vertelt voluit, aangevuld door zijn vrouw Mieke (86) die rustig een kopje thee ingeschenkt. Een twee-eenheid die samen veel lief en leed heeft gedeeld. Op 5 mei vierden zij hun diamanten huwelijk met een receptie en daarna een dinertje met familie en vrienden. Burgemeester Sietske Poepjes feliciteerde het stel een dag later.
Herman, geboren en getogen op Fortmond, leerde zijn bruid kennen tijdens een dansavond op de Boskamp, bij het Schoapie. “1 keer in de 4 of 6 weken was er op zondag een dansavond. Altijd na de lof: eerst naar de kerk en dan dansen,” vult Mieke aan. Zij is geboren en getogen aan de Steunenbergerweg. Na de lagere school (de Aloysiusschool) volgde de huishoudschool. “Ik heb de opleiding tot coupeuse gedaan.”, vertelt ze. “Niet dat ik kleding maakte, meestal was het verstelwerk en kledingaanpassingen. Ik had zo mijn vaste gezinnen waar ik de kleding repareerde: burgemeester Nawijn, huisarts Stuyvenberg, familie Aberson. Wel heb ik altijd veel kleding voor mijn eigen kinderen gemaakt. En uiteraard ook mijn eigen trouwjurk genaaid.”
Onze Fortmonder ging naar de lagere school naar de lagere landbouwschool, die toen nog op de Boerhaar gevestigd was. In de jaren daarna volgde hij ook allerlei cursussen op agrarisch gebied. Herman werkte op de boerderij van zijn ouders en nam deze halverwege de jaren ’60 over. In 2010 deed hij de boerderij over aan één van zijn zonen. “Hij is eigenlijk nooit gestopt met boeren hoor.”merkt Mieke op. “Bleef gewoon aan het werk in de jaren dat we nog op de boerderij zaten.” In 2017 verhuisde het diamenten stel naar Wijhe.
Herman is boer in hart en nieren. Hij vertelt over de perikelen met MKZ “Al het vee werd geruimd, dat raakte ons diep.” Het bedreigende hoge water, niet alleen in 1995, ook in 1993 was het kantjeboord. “Hoewel de gemeente in 1995 vond dat we moesten evacueren, heb ik dat geweigerd. De stal lag op gelijke hoogte met de kruin van de dijk. Als het water over de dijk kwam, dan pas zou de stal onder komen te staan. Uiteindelijk liep het tot 10 cm onder de staldeur. Hoog water betekende ook dat je tijdig allerlei maatregelen moest nemen. Ik ben er nooit bang voor geweest, Mieke wel.” “Klopt.” bevestigt ze. “Ik vond het gemeentelijke veerbootje afschuwelijk. Ben er nooit in mee gegaan. En ja die watervlakte hé, die benauwde me.” Het vele werk op de boerderij maakte ook dat het stel geen tijd had voor andere activiteiten, zoals vrijwilligerswerk. Wel hebben de kinderen en kleinkinderen altijd een grote rol in hun leven gespeeld. Het stel kreeg 6 kinderen, waarvan 2 niet meer in leven zijn. Trots vertellen ze dat de kleinkinderen nog regelmatig bij opa en oma langskomen. Herman is nog een jaar of 16-17 lid geweest van Plaatselijk Belang Den Nul-Fortmond – Duur, was actief tijdens de MKZ periode en bij de nieuwe inrichtingsplannen van zijn geboorteplek. “O ja, ik heb Beatrix nog de hand geschud bij de opening van de Duurse Waarden in 1998.” merkt hij terloops op. Nog steeds zit Fortmond diep in zijn hart, ook al kent hij weinig mensen meer. “Er zijn veel nieuwe gezichten gekomen. Echte oude Fortmonders zijn er nog weinig.”
Herman en Mieke Kinds, 60 jaar samen. 60 jaar lief en leed gedeeld. Zo staat het ook op de uitnodiging voor de receptie en het feest. En, zoals ze zelf zeggen: als de ene wegvalt, dan redt de ander het niet in zijn/haar eentje. Een leven lang samen, een leven lang alles gedeeld.